ترفند خلیفه در کتمان شهادت امام حسن عسکری (ع)

احمد بن عبید الله بن خاقان می گوید: هنگامی که امام حسن عسکری (ع) در بستر بیماری و رحلت قرار گرفت،

بیماری او را به پدرم عبید بن خاقان (یکی از صاحب منصبان بزرگ دستگاه خلافت عباسی) خبر دادند، پدرم بی

درنگ سوار شد و به دربار خلیفه (معتمد، یازدهمین خلیفه عباسی) رفت و بازگشت دیدم پنج نفر از درباریان

مورد وثوق خلیفه که نحریر (دژخیم بی رحم) نیز در میانشان بود، همراهش می باشد، پدرم به آنها دستور داد تا

در خانه حسن بن علی (ع) (امام حسن عسکری) باشند، و وضع بیماری او را گزارش دهند، و پدرم به قاضی

القضاة دستور داد که همراه ده نفر از موثقین و امناء، به خانه آن حضرت بروند، همه آنها در خانه امام حسن

عسکری (ع) بودند که آن حضرت وفات کرد.

شهر سامره یکپارچه به عزا و گریه و شیون، تبدیل یافت، خلیفه وقت، مأمور فرستاد تا اطاقهای خانه امام

حسن (ع) را بررسی نمایند، هر چه آنجا بود مهرو موم کرد و در جستجوی فرزندش پرداخت، حتی زنهائی را

مأمور بررسی کنیزان امام کردند تا آنها را که آبستن هستند، تحت نظر بگیرند.

نیز خلیفه، ابو عیسی بن متوکل (برادر خود) را به خانه امام فرستاد، ابوعیسی، پرده از روی جنازه امام حسن

(ع) برداشت و آن را به حاضران نشان داد و گفت: این حسن بن علی بن محمد بن الرضا(ع) است که به اجل

خود در بستر خود، وفات کرده است (نه اینکه کشته شده باشد).

جمعی از خدمتگزاران و قضات و پزشکان درباری و...که در آنجا جمع شده بودند گواهی دادند (به این ترتیب با

این تشریفات خواستند مسمومیت و شهادت آن حضرت را کتمان کنند).

سر انجام جنازه آن حضرت را برداشتند و در خانه ای که قبر پدرش امام هادی(ع) در آنجا بود، به خاک سپردند.

خلیفه دوم و مردم، به جستجوی فرزندش (حضرت مهدی - عج) پرداختند، ولی از او خبری نیافتند...آنگاه اموالش

را بین مادرش و برادرش (جعفر کذاب) تقسیم نمودند، مادر امام حسن(ع) ادعا می کرد که وصی آن حضرت

است، و وصایت او نزد قاضی ثابت شد.

خلیفه دوم وقت همچنان در مورد فرزند آن حضرت، نگران بود، و با مأمورینش در جستجوی او بودند.

برچسبها: شهادت, امام حسن عسگری, خداوند, خلیفه